BİZDEN ÖNCEKİ ŞEY
kim olduğunu hatırla, ruhunu hatırla, teki hatırla, kabul etmeyi hatırla, sevginin yüceliğini hatırla. gerçek sandığın paradigmaların arasında titreşiminin uymadığı yerlerde kendini unutma artık. gerçek aradığın şey bir insanın poz’ları ve dışsal yükümlülüklerini çözmek olmasın. önce kendini çöz, iyiliğini çöz. çünkü insan bazen anlamaya çalışırken kendinden çok uzaklaşıyor. neden böyle yaptı, neden bunu söyledi, neden sustu, neden kalmadı, neden sevdiği halde sevgisinin arkasında duramadı diye düşünürken bir bakıyorsun bütün zihnin başka bir insanın içinde yaşamaya başlamış. kendi evini terk etmişsin de onun zihninde sana ait bir oda arıyorsun. belki de her şeyi anlamak zorunda değilsin. bazı şeylerin cevabı gerçekten yok. bazı insanların kendileriyle olan meselesini sen ne kadar düşünürsen düşün çözemezsin. sevgini daha anlaşılır hale getirerek, daha az isteyerek, daha çok bekleyerek, daha sessiz olarak da çözemezsin. çünkü sana ait olmayan bir düğümü kendi ellerinle açmaya çalışı...